บล็อกนี้ ชื่อ "คิดถึง"

เจ็บปวดมาก

คอมเสียธีมที่ปั่นไว้เลยหายไปหมด

พยายามกู้เซลล์สมองกลับคืนมาได้แค่นี้ล่ะค่ะ *พราก*

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

และ

ชื่อคู่มวย: ดาวล้อมเดือน (2 สาว 1 หนุ่ม? #รึเปล่า 555+)

OC:มิคาเอล  เจเนซิส

ธีมที่ใช้ได้

1. ฉลามบุก 2. ขี้มูก 3. ครูเป็ด 4. Virtual Reality 5. ม้ากระทืบโรง 6. เกาะซอมบี้ 7. แรงดึงดูด 8. เจ้าชายดิสนีย์ 9. ไม้เบสบอล 10. พอยซันคุกกิ้ง 11. ฮาเร็มศาสดา 12. ยาราไนก๊ะแดนซ์ 13. Black Swan 14. The Legend 15. สับปะรด 16. กี่เพ้า 17. ของขาดตลาด 18. เมดูซ่า 19. ทหาร 20. เชอร์ล๊อคโฮล์ม

1. ฉลามบุก

“เป็นอะไรไปน่ะมิค  ดูเพลียๆ”ลูซิเฟอร์ถามพี่สาวที่นอนตายอยู่บนโต๊ะ รอบข้างมีแต่เอกสารรายล้อมจนดูเหมือนปราการเหล็ก

“ไม่ได้นอนเลย...งานยังไม่เสร็จ....”เสียงแมวที่วิญญาณใกล้หลุดจากร่างเต็มที่นั้นตอบแหบแห้ง

“เหลืออีกเท่าไหร่ล่ะ เยอะมั้ย?”

“เยอะ”มิคาเอลพยักหน้าแบบที่แม้จะเบาๆแต่ก็อาจจะทำให้หัวหลุดได้เมื่ออยู่ในสภาพที่ร่างกายหมดแรงจนกระดูกคอทำท่าจะเปราะอย่างนี้

“แล้วทำไมไม่รีบทำตั้งแต่แรกล่ะ!”น้ำเสียงเริ่มเข้มขึ้นเมื่อนึกถึงสาเหตุว่ามันเกิดจากที่แมวน้อยมัวแต่ไม่ล่องลอยเที่ยวเล่นไปเรื่อย

“ก็มันลืมนี่”

“งั้นเอานี่กินซะ”ลูซิเฟอร์วาดขวดแก้วเล็กๆมาให้ เรียกจุดโฟกัสของมิคาเอลไปจ้องที่ข้างขวดแก้วนั้น

“อะไรน่ะ”มิคาเอลหยิบขวดมาพลิกดูอย่างสนใจ “ฉลามบุก?”

“เครื่องดื่มชูกำลังน่ะ ฉันออกไปข้างนอกก่อนนะ”ชีแจงเพียงนิดร่างสูงก็คว้าเสื้อคลุมก่อนจะเดินฉับๆออกจากห้องไป

“ห้ามดื่มเกินวันละสองขวด?...”มิคาเอลอ่านข้างฉลากช้าๆก่อนจะกระดกดื่ม รสชาติแปลกๆที่ล่วงลงคอทำให้ตาสว่างขึ้นมาฉับพลัน!

“เข้าท่าแฮะ...”ร่างบางว่าพลางดื่มจนหมดก่อนจะไปนั่งทำงานต่อ แต่ทำได้สักครู่ความง่วงงุมก็เข้าโจมตีอีกทำให้ตัดสินใจเดินไปที่เซเว่นอีแลฟเฟ่นเพื่อซื้อเครื่องดื่มชูกำลัง

“ฉลามบุกขวดนึงค่ะ”

“รับอย่างอื่นเพิ่มมั้ยคะ?”พนักงานขายสาวทวนรายการสินค้า วงหน้ากำลังจะพยักหน้ารับแต่ก็ฉุกใจได้ว่าขวดเดียวอาจจะไม่พอจึงเดินไปหยิบเพิ่มที่ชั้น และพบว่านอกจากฉลามบุกแล้วยังมียี่ห้ออื่นวางเรียงราย มือขาวรีบโกยใส่ตะกร้าโดยเร็วทันที แต่มีข้อความที่เขียนไว้ที่ข้างขวดของฉลามบุกแว่บขึ้นมาในหัว

‘ห้ามดื่มเกินวันละสองขวด’

มันหมายถึงของฉลามบุกนี่เนอะ

งั้นหยิบยี่ห้ออื่นไปอย่างละสองแล้วกัน ไม่ได้บอกว่าห้ามกินเกินวันละสองขวดสองยี่ห้อนี่นา...

คิดเองตอบเองเสร็จสรรพแล้วหอบตะกร้าที่หนักอึ้งไปด้วยขวดไปคิดเงิน

1. ขี้มูก

“ฮัดชิ่ว!!”เสียงจามดังลั่นออกมาจนร่างบางตัวโยน เรยกสายตาของน้องชายฝาแฝดให้หันไปมองอย่างเป็นห่วง

“เป็นอะไรมากมั้ย เอายา...”เสียงที่ถามด้วยความเป็นห่วงชะงักกึกก่อนจะเบ้ปากอย่างขยะแขยง(?)เมื่อเห็นว่ามีน้ำมูกสีเขียวตามาหลังการจาม

“เช็ดเดี๋ยวนี้นะมิค!!!”ลูซิเฟอร์เอ่ยสั่งฝาแฝด

“รู้แล้วน่า”พูดจบก็หาทิชชูมาเช็ดน้ำมูกใสไหลเย็นเห็นตัวปลาออกไปจากจมูก

“สกปรก! ไปกินยาลดน้ำมูกเลยไป๊!”ลูซิเฟอร์สั่งเสียงดังจนแทบจะตวาดทำให้ร่างบางเริ่มไม่พอใจ

“ทำไมต้องดุขนาดนี้ด้วยอ่ะ”พูดจบก็สั่งน้ำมูกใส่กระดาษทิชชูอีกดังพรืดใหญ่ๆ

“มันสกปรก  ไปกินยานอนเลย อย่ามาทำอะไรอี๋แหยะแถวนี้นะ!”

“นายกลัวขี้มูกเหรอ?”คำถามตรงๆพร้อมกับดวงตาแมวแป๋วแหว๋วจ้องมาทำให้ลูซิเฟอร์เริ่มอ้ำอึ้ง

“มะ...ไม่ได้กลัว ฉันแค่รังเกียจ!”

“จริงๆเหรอ?”แมวน้อยถามซ้ำอีกครั้งพร้อมทั้งยื่นกระดาษทิชชู(ก้อนเดิม)เข้ามาใกล้ๆ

“อย่านะ อย่าเอามันเข้ามา!!!”

5. ม้ากระทืบโรง

                “นี่คืออะไรอ่ะ?”มิคาเอลถามในขณะที่กำลังหอบขวดโหลใบเท่าบ้านหนึ่งขวดและตัวคู่แฝดเองก็หอบอีกโหลที่มีขนาดไม่ได้ด้อยไปกว่ากัน

                “มันคือขวดยาดอง”ลูซิเฟอร์ตอบพร้อมกับเดินไปด้วย

                “อ๋อ...ยาดอง”มิคาเอลพยักหน้าเข้าใจก่อนจะก้มลงไปมองขวดโหลที่ตัวเองหอบอยู่ ขวดโหลแก้วใสบิ๊กเบิ้มภายในบรรจุของเหลวสีแดงอ่อนมีตัวสมุนไพรถูกแช่อยู่ ขวดโหลของร่างสูงก็บรรจุแบบเดียวกัน

                “นายไปเอามากจากไหนน่ะ”มิคาเอลถาม

                “ก็ที่อาทิตย์ก่อนฉันแวบกลับไปประเทศไทยไปหาคุณแม่ไงล่ะ”

                “แล้วคุณแม่ไปได้มาได้ยังไงเนี่ย”

                “แม่ไปตบตีทะเลาะวิวาทแถวๆร้ายยาดองมา เลยต้องจ่ายค่าเสียหาย เลยฉกมาด้วยให้มันคุ้มกับเงินที่เสียไปหน่อย”ลูซิเฟอร์ตอบหน้าตาเฉยราวกับมันไม่ใช่เรื่องผิดศีลธรรมอันดีงาม

                “นายนิสัยดีมากเลย”

                “ขอบใจ กองไว้ตรงนั้นแหละ”

                “บซ.มากเลยลู”มิคาเอลย่อคำด่าเอาไว้ในฐานที่เข้าใจและสำหรับบางคนที่ไม่เข้าใจก็อย่ารู้เลยค่ะ “แล้วนายเอามาเพื่ออะไรเนี่ย”

                “เอามาให้บอส”

8. เจ้าชายดิสนีย์

                “ฉันไม่ชอบเจ้าชายดิสนีย์!”แมวน้อยตะโกนลั่นพร้อมทั้งปิดหนังสือเทพนิยายเรื่อง‘The little mermaid’อย่างแรงเล่นเอาลูซิเฟอร์ที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้างๆสะดุ้งโหยง

                “เกิดอาเพศอะไรขึ้นมาอีกล่ะ”คู่แฝดหันมาถามหน่ายๆอย่างรู้แกว

                “ก็ไม่เข้าใจเอาซะเลยว่าทำไม๊ทำไมเจ้าชายถึงได้ซื่อบื้อถึงขนาดไม่รู้ว่าใครเป็นนางเอก!”

                “เธอยังไปมีสิทธิ์ว่าเขาอีกนะ เซ่อ เหวิ่ง เอ๋อซะขนาดนี้”ลูซฺเฟอร์ตอบกลับด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยแต่แฝงใบมีดมาบาดหัวใจน้อยๆของแมวอย่างแรง!

                “ฉันไม่ได้เซ่อ เหวิ่ง เอ๋ออย่างที่นายบอกซะหน่อยนะ!”ร่างบางลุกขึ้นแล้วแก้ต่างให้ตัวเอง

                “แล้วคราวก่อนใครที่ไปห่อของขวัญแกล้วเอากรรไกรตัดพลาดไปโดนนิ้วตัวเองตั้งหลายแผลแถมยังมีสก๊อตเทปติดหัว พันตัวไม่รู้ตั้งเท่าไหร่น่ะ”

                “ก็แค่นั้นเอง...”มิคาเอลเริ่มแก้ตัวไม่ออกจนเสียงอ่อยลงอย่างเห็นได้ชัด

                “แล้วใครอีกล่ะที่ใส่แว่นดำแล้วเดินไปชนเสาไฟฟ้าน่ะ ดีแค่ไหนแล้วยังดีที่ไม่ตกท่อด้วย”

                “อย่าซ้ำเติมกันสิ!”แมวดำกระทืบเท้าขัดใจ

                “รู้ตัวก็ดีแล้ว คราวหลังก่อนจะว่าคนอื่นเขาซื่อบื้อก็ดูตัวเองซะก่อน”ลูซิเฟอร์เอ่อยทิ้งระเบิดเอาไว้ก่อนจะไปอ่านหนังสือพิมพ์ต่อโดยมีร่างบางที่กำลังสาบานกำลังตัวเองในใจว่าจะไม่เล่าวีรกรรมตัวเองให้ฝาแฝดฟังอีกเด็ดขาด!

16. กี่เพ้า