Saliam Green View my profile

Diary

เอนทรี่นี้จัดยาวๆ ระบายฮวกๆตรงๆแรงๆไปเลย อาจจะมีคำหยาบหลุดมาบ้าง
ไม่มีอะไรที่อิกรีนต้องถนอมน้ำใจนังเพื่อนคนนี้อีกเเล้วค่ะ!
 
คำเตือน เอนทรี่นี้ยาวเวอร์  ใจไม่ถึงอย่าอ่าน #อะไร
 
 
ใครเจอเพื่อนคล้ายๆกันอย่างนี้เลิกคบเเล้วตบพร้อมสาดน้ำมะนาวใส่ตบท้ายด้วยการเผาพริกเผาเกลือไล่มันไปเลย
 
 
 
เรื่องมันมีอยู่ว่าตั้งแต่ตอนม.ต้น กรีนได้ห้องเดียวกับนังนี่ ซึ่งตามระบบรัฐบาลแล้วห้องไหนห้องนั้นตลอดสามปีค่ะ ซึ่งห้องนี้ก็คือห้อง 9 ก็ประมาณว่าห้องเก่งที่กรีนสอบได้เแบบฟลุ๊คๆ
 
  สมัยม.1 ลายยังไม่ออกค่ะ ยังคบสนิทสุดใจขาดดิ้นกับอิปลวกนี่อยู่
 
แต่พอเริ่มเทอม 2 ก็เริ่มไปสนิทกับอีกกลุ่มมากกว่า ทุกคนเคยใช่มั้ยคะที่การเข้ากลุ่มของเราเป็นไปเองน่ะ ไม่ได้จัดแบ่งอะไรเลยเเค่คุยกับคนนั้นคนนี้มากกว่า
 
ล้วพอจบ ม.1 เพื่อนคนหนึ่งของเราในกลุ่มได้เกรด 4.00 มา ชื่อ อ.  อีกคน ได้ 3.98 ตามชื่อ ก. ส่วนอิกรีนดรอปไปเทอมนึงเพราะเข้า รพ. เลยตีตื้นเพื่อนได้ไม่ค่อยทัน ได้เเค่ 3.5 มาก็หอบแล้ว 
 
พอขึ้นม.2 เพื่อนเราที่ได้ 3.98 เกิดทะเลาะกับแม่นางหน้าปลวกนี่ขึ้นมาเพราะแม่นางเฮี้ยนมาก แค่ ก. ไปสนิทกับ อ. มากกว่าเพราะว่าอยู่กลุ่มเดียวกัน แต่นางคิดว่า ก. ตีตัวออกห่างจากนาง เลยด่า ก. ว่า
 
"ใช่ซี้  เรามันไม่ได้ 4.00 เหมือน อ.นี่ "
 
จุดแตกหักมาเลยค่ะ เพราะหล่อนเองเกรดก็ใช่ว่าจะน้อย ก็พอๆกับ ก. นั่นแหละ แต่ความจริงเเล้วพวกเราไม่มีใครเอาเกรดมาตัดสินในการคบเพื่อนกัน เเต่ที่สนิทกันเพราะ"เข้ากันได้"ใช่มั้ยล่ะคะ
 
ลายเป็นว่าหล่อนหาว่าทั้งกรีนและเพื่อนก. เพื่อน อ. มาเกาะกลุ่มกันเพราะต้องการเกาะกันเรียน
 
ถุย! 
 
เอาขี้ตาหรือขี้ตีนคิดคะคุณ
 
ที่ฉันไม่คบกับคุณเพราะนิสัยคุณแย่เองรึเปล่า
 
 
 
เท่านั้นยังไม่พอค่ะ เวลาทำงานกลุ่มหล่อนจะกวาดๆๆๆๆ งานทั้งหมดไปทำคนเดียว!!
 
อย้ำว่าคนเดียว
 
เราจะช่วยเเม่นางก็ไม่ให้ช่วย
 
นางบอกนางทำเองได้
 
ถ้าแค่นั้นจบเเล้วก็ดีไปค่ะ
 
เต่เกิดจู่ๆนางเกิดเจ้าเข้า มารำเลิกบุญคุณขึ้นมานางจะสารยายถึงงานการต่างๆที่นางเคยทำไว้เเล้วบอกว่าพวกเราไม่ได้ช่วยอะไรเลย ทำไมถึงทำกับชีอย่างนี้ เห็นแก่ตัว!
 
อ้าว! อีตับเป็ด แกหอบไปทำเอง ไม่ให้กรูช่วยไม่ใช่เรอะ
 
 
 
 
แล้วแม่นางเริ่มมาก้าวก่ายในชีวิตของเรามากขึ้นๆค่ะ
 
เริ่มเเรก พออิกรีนคอส เพื่อนๆก็ชอบกันมากเเล้วก็มาถามว่าตัดชุดอะไร ยังไง วิกเอามาจากไหน เอาเป็นว่าเพื่อนๆชอบเเล้วกัน
 
นังนี่ก็มาทำเป็นถามๆ
 
าง : ไปซื้อวิกซื้อชุดมาเท่าไหร่อ่ะ
 
รีน : ทั้งชุดเราหมดไป 1500 อ่ะ ชุดได้มาถูก
 
นาง : เหรอ เเต่ทำไมไม่เอาเงินไปทำประโยชน์กว่านี้อ่ะ เปลือง
 
 
มึงเสือกอะไร! อิห่านี่ !!!!!!!!! 
 
เเล้วจู่ๆก็ทำเป็นกระแดะมาเเนะนำเราว่า
 
ทำไมเอาผ้านั้นตัดล่ะ ทำไมไม่ไปซื้อวิกที่สำเพ็งล่ะ เรามีร้านผ้าดีๆด้วน ทำไมไม่ถามเรา
 
สำเพ็งพ่องมีวิกคอสขายเรอะสาดดดดดดดดด
 
อย่าเอาวิกคอสไปรวมกับวิกเชียร์ลีดเดอร์ อีหน้าเห็บ!
 
 
 
ล้วไม่จบค่ะ
 
เรื่องมันมีอยู่ว่ามีรุ่นพี่คนหนึ่งมาถามกรีนในเฟสว่าไปงานคอสมั้ย น่าจะงานรีบอร์นนะถ้าจำไม่ผิด
 
รีนลืมไปว่าวันนั้นต้องไปโรงเรียน เลยตกลงพี่เขาไปว่าจะไป
 
อิเวรนี่มาเเทรกกลางบทสนทนา มาเม้นเเทรกเฉยเลยว่า
 
 
"วันนั้นเราไปโรงเรียนนะเธอ"
 
 
โอเคค่ะ ถ้าคุณมาเตือนแค่นี้เพื่อให้ฉันไม่ลืม ฉันขอขอบคุณ
 
กำลังมีใจขอบคุณถ้าอิรวกนี่ไม่พิมพ์เม้นต่อมา
 
 
"ชีวิตการเรียนเรา ตัดสินใจให้ดีเเล้วกัน อย่ามาปนกับงานอดิเรกไร้สาระ"
 
กูรู้อยู่เเล้วว่ากูต้องไปโรงเรียน! แต่มึงอย่ามาสอนได้มั้ยอีฮิปโป!
 
 
 
และประเด็นสำคัญที่สุด!
อิเวรนี่มันไม่เอาเรื่องสอบมาบอกค่ะ!
 
คือกรีนจะป่วยบ่อย เเล้วจะหยุดเรียนเยอะ แล้วก็ขาดเทสต์เคมีไป
อ.เลยฝากอีรวกนี่มาบอกกรีนว่าต้องไปสอบนะไม่งั้นไม่จบม.3
 
อิเวรนี่มันไม่บอก!!!
 
จนกระทั่งจะได้ใบประกาศ อ.เดินมาบอกเราว่า
 
 
"ทำไมไม่ไปสอบ เธอไม่ได้จบนะรู้มั้ย"
 
 
น้ำตาร่วงเลยค่ะตอนนั้น สอบห่าเหวอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง
เเล้วก็ถามอาจารย์ว่าสอบอะไร อ.เลยบอกว่าสอบท่องธาตุ ฝากเพื่อไปบอกแล้วทำไมไม่มา
 
พอรู้ว่าเพื่อนคนไหนเท่านั้นแหละแทบจะปราดไปตบล้างน้ำ
 
อย่าบิกค่ะว่าทำไมไม่ไปถามเพื่อนคนอื่น เพราะอิเวรนี่มันประกาศเลยว่า
 
 
"เดี๋ยวเราไปบอกกรีนเอง"
 
 
ทุกคนเลยไม่รู้เรื่อง นึกว่ามันบอกเเล้ว
 
ทีนี้กูจะไปรู้จะไหนล่ะ ให้กูนั่งเข้าทรงไปถามเลยมั้ย!
 
 
สุดท้ายเราจบช้ากว่าเพื่อน ต้องมาไล่สอบ
 
 
แล้วเพื่อนก.ของเราก็ไปสืบว่าให้ค่ะว่าทำไมมันไม่บอก
 
ได้ความว่ายังไงรู้มั้ยคะ
 
 
มันอยากจะลดคำแนนกรีนลง ซักนิดก็ยังดีค่ะ!
 
มันกลัวว่าเกรดกรีนจะดีแล้วไปเบียดมันทำให้มันไม่ได้โควต้าวิทย์-คณิต
มึงเอาอะไรคิด!!!
 
การที่เรดกูจะดีให้พ่อแม่บุพการีกูภูมิใจเนี่ย มันหนักหลังคาบ้านมึงรึไง!
 
ยังไงเกรดมึงก็ดีกว่ากูไม่รู้กี่เท่า ยังไงจะมาทำห่าเหวอะไรกับกู!
 
เข้าใจนะว่าการเรียนจะเเข่งกัน
 
แต่มึงถึงขนาดทำกับกูอย่างงี้กูว่ากูอยู่กับมึงไม่ไหวแล้วนะ
 
 กรีนเลยตัดสัมพันธ์กับนางตั้งแต่นั้นค่ะ
 
แต่ไม่เข้าใจว่าเวรกรรมไหนดลใจให้ตต้องมาอยู่ห้องเดียวกันอีกตอนม.ปลาย
 
นางที่พยายามมาขอคืนดี(โดยที่ไม่รู้เลยว่ากูรู้ธาตุเเท้มึงหมดแล้ว)
ก็ชอบมาเกาะแกะกับเราเเละเพื่อนก. อ.
 
 
แล้วคาบชีวะต้องแบ่งกลุ่มกัน คนเกินมาคนนึง นางว่ายังไงรู้มั้ยคะ
 
"ไม่กรีนก็ ก. อ่ะ ต้องออก"
 
 
ออกพ่องมึงสิ!!!
 
อยู่อยู่จับกลุ่มกันอยู่ดีๆเเล้วอิห่านี่ก็เดินเข้ามาบอกขออยู่ด้วยนะ
คนขออยู่ด้วยมีสิทธิ์พูดอย่างงี้เรอะ!!
 
เรากับเพื่อนก.มองหน้ากัน เข้าใจตรงกันว่า 
 
กูกับมึง ไม่ต้องออก!
 
สุดท้ายนางทนไม่ไหวค่ะ
นางโยนใบรายชือที่ต้องจดชื่อสมาชิกในกลุ่มไปกลางวงแล้วบอก
 
"เราออกเองก็ได้"
 
แบบเสียงๆห้วนๆไม่พอใจแล้วนางก็สะบัดตูดไป
 
โอ้โห อิกรีนตบมือเกรียวกราวใต้โต๊ะ
กูกำจัดมารออกจากชีวิตได้แล้ว
 
แต่ความจริงก็คือเราต้องทนผจญกับมันไปอีกตลอดจนกว่าจะจบม. ปลาย
ซึ่งไม่รู้จะต้องเจอกับอะไรอีกบ้างในภาวะที่การแข่งขันการเรียนสูงจนน่ากลัวอย่างงี้
 
คงได้แต่ทำใจเท่านั้นแหละค่ะ
 
ขอจบเอนทรี่ระบายอารมณ์สนองนี้ดแต่เพียงเท่านี้ค่ะ
 
ขอบคุณที่ทนอ่านค่ะ
 
ปล.ถ้าเจอคำผิดอย่าด่ากันค่ะ พิมพ์รัวๆออกมาเลย
 
ปล2.โมโหมากจนไม่สามารถวาดรูปออกมาได้ ใช้ของ 9gag ไปเลยเเล้วกัน
 
 
 
 
 
 

free counters

Favourites