เอนทรี่นี้ขอระบาย ว่าด้วยเรื่องเพื่อนเห็นแก่ตัว
posted on 27 May 2012 19:49 by saliamgreen-enjoy in Diary directory Diaryเอนทรี่นี้จัดยาวๆ ระบายฮวกๆตรงๆแรงๆไปเลย อาจจะมีคำหยาบหลุดมาบ้าง
ไม่มีอะไรที่อิกรีนต้องถนอมน้ำใจนังเพื่อนคนนี้อีกเเล้วค่ะ!
คำเตือน เอนทรี่นี้ยาวเวอร์ ใจไม่ถึงอย่าอ่าน #อะไร
ใครเจอเพื่อนคล้ายๆกันอย่างนี้เลิกคบเเล้วตบพร้อมสาดน้ำมะนาวใส่ตบท้ายด้วยการเผาพริกเผาเกลือไล่มันไปเลย
เรื่องมันมีอยู่ว่าตั้งแต่ตอนม.ต้น กรีนได้ห้องเดียวกับนังนี่ ซึ่งตามระบบรัฐบาลแล้วห้องไหนห้องนั้นตลอดสามปีค่ะ ซึ่งห้องนี้ก็คือห้อง 9 ก็ประมาณว่าห้องเก่งที่กรีนสอบได้เแบบฟลุ๊คๆ
สมัยม.1 ลายยังไม่ออกค่ะ ยังคบสนิทสุดใจขาดดิ้นกับอิปลวกนี่อยู่
แต่พอเริ่มเทอม 2 ก็เริ่มไปสนิทกับอีกกลุ่มมากกว่า ทุกคนเคยใช่มั้ยคะที่การเข้ากลุ่มของเราเป็นไปเองน่ะ ไม่ได้จัดแบ่งอะไรเลยเเค่คุยกับคนนั้นคนนี้มากกว่า
แล้วพอจบ ม.1 เพื่อนคนหนึ่งของเราในกลุ่มได้เกรด 4.00 มา ชื่อ อ. อีกคน ได้ 3.98 ตามชื่อ ก. ส่วนอิกรีนดรอปไปเทอมนึงเพราะเข้า รพ. เลยตีตื้นเพื่อนได้ไม่ค่อยทัน ได้เเค่ 3.5 มาก็หอบแล้ว
พอขึ้นม.2 เพื่อนเราที่ได้ 3.98 เกิดทะเลาะกับแม่นางหน้าปลวกนี่ขึ้นมาเพราะแม่นางเฮี้ยนมาก แค่ ก. ไปสนิทกับ อ. มากกว่าเพราะว่าอยู่กลุ่มเดียวกัน แต่นางคิดว่า ก. ตีตัวออกห่างจากนาง เลยด่า ก. ว่า
"ใช่ซี้ เรามันไม่ได้ 4.00 เหมือน อ.นี่ "
จุดแตกหักมาเลยค่ะ เพราะหล่อนเองเกรดก็ใช่ว่าจะน้อย ก็พอๆกับ ก. นั่นแหละ แต่ความจริงเเล้วพวกเราไม่มีใครเอาเกรดมาตัดสินในการคบเพื่อนกัน เเต่ที่สนิทกันเพราะ"เข้ากันได้"ใช่มั้ยล่ะคะ
กลายเป็นว่าหล่อนหาว่าทั้งกรีนและเพื่อนก. เพื่อน อ. มาเกาะกลุ่มกันเพราะต้องการเกาะกันเรียน

ถุย!
เอาขี้ตาหรือขี้ตีนคิดคะคุณ
ที่ฉันไม่คบกับคุณเพราะนิสัยคุณแย่เองรึเปล่า
เท่านั้นยังไม่พอค่ะ เวลาทำงานกลุ่มหล่อนจะกวาดๆๆๆๆ งานทั้งหมดไปทำคนเดียว!!
ขอย้ำว่าคนเดียว
เราจะช่วยเเม่นางก็ไม่ให้ช่วย
นางบอกนางทำเองได้
ถ้าแค่นั้นจบเเล้วก็ดีไปค่ะ
เเต่เกิดจู่ๆนางเกิดเจ้าเข้า มารำเลิกบุญคุณขึ้นมานางจะสารยายถึงงานการต่างๆที่นางเคยทำไว้เเล้วบอกว่าพวกเราไม่ได้ช่วยอะไรเลย ทำไมถึงทำกับชีอย่างนี้ เห็นแก่ตัว!

อ้าว! อีตับเป็ด แกหอบไปทำเอง ไม่ให้กรูช่วยไม่ใช่เรอะ
แล้วแม่นางเริ่มมาก้าวก่ายในชีวิตของเรามากขึ้นๆค่ะ
เริ่มเเรก พออิกรีนคอส เพื่อนๆก็ชอบกันมากเเล้วก็มาถามว่าตัดชุดอะไร ยังไง วิกเอามาจากไหน เอาเป็นว่าเพื่อนๆชอบเเล้วกัน
นังนี่ก็มาทำเป็นถามๆ
นาง : ไปซื้อวิกซื้อชุดมาเท่าไหร่อ่ะ
กรีน : ทั้งชุดเราหมดไป 1500 อ่ะ ชุดได้มาถูก
นาง : เหรอ เเต่ทำไมไม่เอาเงินไปทำประโยชน์กว่านี้อ่ะ เปลือง

มึงเสือกอะไร! อิห่านี่ !!!!!!!!!
เเล้วจู่ๆก็ทำเป็นกระแดะมาเเนะนำเราว่า
ทำไมเอาผ้านั้นตัดล่ะ ทำไมไม่ไปซื้อวิกที่สำเพ็งล่ะ เรามีร้านผ้าดีๆด้วน ทำไมไม่ถามเรา
สำเพ็งพ่องมีวิกคอสขายเรอะสาดดดดดดดดด
อย่าเอาวิกคอสไปรวมกับวิกเชียร์ลีดเดอร์ อีหน้าเห็บ!
แล้วไม่จบค่ะ
เรื่องมันมีอยู่ว่ามีรุ่นพี่คนหนึ่งมาถามกรีนในเฟสว่าไปงานคอสมั้ย น่าจะงานรีบอร์นนะถ้าจำไม่ผิด
กรีนลืมไปว่าวันนั้นต้องไปโรงเรียน เลยตกลงพี่เขาไปว่าจะไป
อิเวรนี่มาเเทรกกลางบทสนทนา มาเม้นเเทรกเฉยเลยว่า
"วันนั้นเราไปโรงเรียนนะเธอ"
โอเคค่ะ ถ้าคุณมาเตือนแค่นี้เพื่อให้ฉันไม่ลืม ฉันขอขอบคุณ
กำลังมีใจขอบคุณถ้าอิรวกนี่ไม่พิมพ์เม้นต่อมา
"ชีวิตการเรียนเรา ตัดสินใจให้ดีเเล้วกัน อย่ามาปนกับงานอดิเรกไร้สาระ"

กูรู้อยู่เเล้วว่ากูต้องไปโรงเรียน! แต่มึงอย่ามาสอนได้มั้ยอีฮิปโป!
และประเด็นสำคัญที่สุด!
อิเวรนี่มันไม่เอาเรื่องสอบมาบอกค่ะ!
คือกรีนจะป่วยบ่อย เเล้วจะหยุดเรียนเยอะ แล้วก็ขาดเทสต์เคมีไป
อ.เลยฝากอีรวกนี่มาบอกกรีนว่าต้องไปสอบนะไม่งั้นไม่จบม.3
อิเวรนี่มันไม่บอก!!!
จนกระทั่งจะได้ใบประกาศ อ.เดินมาบอกเราว่า
"ทำไมไม่ไปสอบ เธอไม่ได้จบนะรู้มั้ย"
น้ำตาร่วงเลยค่ะตอนนั้น สอบห่าเหวอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง
เเล้วก็ถามอาจารย์ว่าสอบอะไร อ.เลยบอกว่าสอบท่องธาตุ ฝากเพื่อไปบอกแล้วทำไมไม่มา
พอรู้ว่าเพื่อนคนไหนเท่านั้นแหละแทบจะปราดไปตบล้างน้ำ
อย่าบิกค่ะว่าทำไมไม่ไปถามเพื่อนคนอื่น เพราะอิเวรนี่มันประกาศเลยว่า
"เดี๋ยวเราไปบอกกรีนเอง"
ทุกคนเลยไม่รู้เรื่อง นึกว่ามันบอกเเล้ว
ทีนี้กูจะไปรู้จะไหนล่ะ ให้กูนั่งเข้าทรงไปถามเลยมั้ย!
สุดท้ายเราจบช้ากว่าเพื่อน ต้องมาไล่สอบ
แล้วเพื่อนก.ของเราก็ไปสืบว่าให้ค่ะว่าทำไมมันไม่บอก
ได้ความว่ายังไงรู้มั้ยคะ
มันอยากจะลดคำแนนกรีนลง ซักนิดก็ยังดีค่ะ!
มันกลัวว่าเกรดกรีนจะดีแล้วไปเบียดมันทำให้มันไม่ได้โควต้าวิทย์-คณิต
มึงเอาอะไรคิด!!!
การที่เรดกูจะดีให้พ่อแม่บุพการีกูภูมิใจเนี่ย มันหนักหลังคาบ้านมึงรึไง!
ยังไงเกรดมึงก็ดีกว่ากูไม่รู้กี่เท่า ยังไงจะมาทำห่าเหวอะไรกับกู!
เข้าใจนะว่าการเรียนจะเเข่งกัน
แต่มึงถึงขนาดทำกับกูอย่างงี้กูว่ากูอยู่กับมึงไม่ไหวแล้วนะ
กรีนเลยตัดสัมพันธ์กับนางตั้งแต่นั้นค่ะ
แต่ไม่เข้าใจว่าเวรกรรมไหนดลใจให้ตต้องมาอยู่ห้องเดียวกันอีกตอนม.ปลาย
นางที่พยายามมาขอคืนดี(โดยที่ไม่รู้เลยว่ากูรู้ธาตุเเท้มึงหมดแล้ว)
ก็ชอบมาเกาะแกะกับเราเเละเพื่อนก. อ.
แล้วคาบชีวะต้องแบ่งกลุ่มกัน คนเกินมาคนนึง นางว่ายังไงรู้มั้ยคะ
"ไม่กรีนก็ ก. อ่ะ ต้องออก"

ออกพ่องมึงสิ!!!
อยู่อยู่จับกลุ่มกันอยู่ดีๆเเล้วอิห่านี่ก็เดินเข้ามาบอกขออยู่ด้วยนะ
คนขออยู่ด้วยมีสิทธิ์พูดอย่างงี้เรอะ!!
เรากับเพื่อนก.มองหน้ากัน เข้าใจตรงกันว่า
กูกับมึง ไม่ต้องออก!
สุดท้ายนางทนไม่ไหวค่ะ
นางโยนใบรายชือที่ต้องจดชื่อสมาชิกในกลุ่มไปกลางวงแล้วบอก
"เราออกเองก็ได้"
แบบเสียงๆห้วนๆไม่พอใจแล้วนางก็สะบัดตูดไป
โอ้โห อิกรีนตบมือเกรียวกราวใต้โต๊ะ
กูกำจัดมารออกจากชีวิตได้แล้ว

แต่ความจริงก็คือเราต้องทนผจญกับมันไปอีกตลอดจนกว่าจะจบม. ปลาย
ซึ่งไม่รู้จะต้องเจอกับอะไรอีกบ้างในภาวะที่การแข่งขันการเรียนสูงจนน่ากลัวอย่างงี้
คงได้แต่ทำใจเท่านั้นแหละค่ะ
ขอจบเอนทรี่ระบายอารมณ์สนองนี้ดแต่เพียงเท่านี้ค่ะ
ขอบคุณที่ทนอ่านค่ะ
ปล.ถ้าเจอคำผิดอย่าด่ากันค่ะ พิมพ์รัวๆออกมาเลย
ปล2.โมโหมากจนไม่สามารถวาดรูปออกมาได้ ใช้ของ 9gag ไปเลยเเล้วกัน
บล็อกนี้ ชื่อ "คิดถึง"


★ —☆(ゝω・) 綺羅星!!" キララ th 13 " B|og ☆—★
บ้านนายลิงแว่น
Aklare : เอแคลร์
Rin's SAMA
____ K o r i xx k a i r i ♥♥
/サク..."の"... マ\[S.A.K.U.R.A.] 










